Serê Sibê/Çengê li sîngê pêçayî
Çîroka şeşem a Serê Sibêya Lorîn S. Doğan çîroka bi navê “Çengên li sîngê pêçayî” ye. Çeng çengên keçikekê ne, keçik li odeya doktorekî li bendî çend hevokên doktor e ku dê ew hevok qedera keçikê dîyar bikin. Keçik şevekê li gund şîva mirîyan dibe, pêrgî destdirêjîyê tê û tevî dê û du birayên xwe çûne doktor da ku fam bikin bê encam çi ye, ango bê ji keçkanî ketiye yan... Keçik bi dilekî tije tirs, bi hinavekî lerizî li bendî doktor e û ji devê wê dubare heman hevok diherike: “Ne sûcê min bû! Min gelekî li ber xwe da... Ne sûcê min bû!” Piştî ku doktor dibêje: “Keçkanîya wê xera nebûye!” Bêhna wan tê ber û bi dua û şikirkirinê dê û keça xwe ji doktor dixwazin ku vê rastîyê li raporê jî binivisîne da bibin nîşanî birayên wê yên li hewşa nexweşxaneyê li benda encamê ne bidin. Ew kêlîyên ku dê û keça xwe ber bi birayên wê va diçin û dayik rapora “pakbûnê”ya keça xwe dirêjî lawên xwe dike, trajedîya jinê dubare li ber û bin nigên bêwijdaniyê radixe... Lorîn S. Doğan bi vê çîrokê jî ê...